De gastvrouw zegt dat ze even weg is. De cameraman en de reporter blijven achter aan de keukentafel. De reporter neemt haar aantekeningen door. De cameraman vertelt dat hij net terug is van een werkweek Taji Qi Gong/Pushing Hands. ‘Ja, dat is waar ook,’ mompelt ze zonder op te kijken. ‘Hoe was dat?’

De cameraman vertelt enthousiast. Hij was te laat geweest met zijn inschrijving. Er was zoveel animo voor die werkweek dat - tegen de tijd dat hij zijn vrije dagen rond had - de training overboekt was.

‘Maar als ik zelf voor slaapgelegenheid zou zorgen, kon ik toch nog meedoen. Ik voelde me bevoorrecht. Ik heb meester Kong Mien Ho begin dit jaar in de Ardennen leren kennen tijdens een 9 daagse training in twee Qi Gong vormen: de Vijf Klanken en de Medicijn Boeddha Qi Gong. Dat was een aangename kennismaking. Kong Mien Ho bleek een bezielde en wijze oefenmeester - Qi Gong (Chi Kung) was een openbaring. Die werkweek was zeker voor herhaling vatbaar.'

De reporter had er flink de pest in gehad dat de cameraman juist die vakantieweek niet beschikbaar was. Ze vond het de omgekeerde wereld: dat niet zij (de klant), maar de cameraman (de dienstverlener), het draaischema bepaalde. Achteraf hoorde ze dat de oefenmeester die week ook op reis was geweest – dat had de productie even over het hoofd gezien. Het zou een flinke strop zijn geweest: drie draaidagen zonder hoofdgast. Zo zie je maar weer hoe alles toch weer op zijn pootjes terechtkomt.

Er zijn tijden geweest dat de reporter zeer vereerd was dat ze met deze eigenzinnige videograaf mocht werken. Ze had al veel te danken gehad aan zijn inzicht en ingevingen en het overzicht dat hij tijdens de opnamen toonde. Maar de laatste jaren was hij erg veranderd. Sinds hij bij de studio’s was weggegaan om steeds meer tijd aan zijn tantrastudie en zijn kleurenprenten te kunnen besteden, was hij minder en minder te bewegen om met haar mee op pad te gaan.

Inmiddels werkte de reporter met andere cameramensen. Omdat er van hogerhand steeds meer op de kleintjes gelet moest worden, kreeg ze steeds vaker jonge honden toegewezen. Dat beviel goed. Hun werk was weliswaar wat doorsnee en voorspelbaar, maar verder deden de jongens alles wat de reporter maar wenste. Dat werkte heel anders en een stuk prettiger dan met de laconieke en doorgewinterde videomaker.

Dat ze dit keer echt niet om de videomaker heen kon, kwam omdat de oefenmeester anders helemaal niet te benaderen was. De videomaker bleek een leerling van het eerste uur. Alleen als hij met zijn kleine handcamera opnamen zou maken, was de oefenmeester genegen wat tijd voor haar reportage vrij te maken.

‘Waar was je ook al weer,’ vraagt ze. De cameraman haalt een folder tevoorschijn: ‘Wandelen en fietsen vanuit De Poort in Groesbeek,’ leest hij. Hij kijkt de folders vluchtig door en somt een paar steekwoorden op: ‘… prachtig gelegen gebouwencomplex op 10 hectare eigen terrein… het Rijk van Nijmegen tussen Berg en Dal en Groesbeek… 4-daags arrangement € 159,00 per persoon…’ Hij geeft haar de folder. ‘Misschien ook wel wat voor jou en je oefenclub, als alternatief voor Centrum Venwoude in Lage Vuursche waar we laatst geweest zijn.’ [FzM 23-okt-03]

LANDMARK / CSA TRAINING

"Overal in de zaal is de rekrutering in volle gang. Voor de inschrijftafels vormen zich lange rijen. Een Landmarker tracht een tegenstribbelende vrouw tot inschrijven te bewegen door haar een pen en formulier in de hand te duwen. Als zij na vijf minuten nog niet overstag gaat, komt er een ander bij zitten om haar 'over de rand te helpen'. Alle zeilen worden bijgezet."

"Na lang aandringen wordt de oorzaak van dit heilig vuur duidelijk: het overhalen is onderdeel van de cursus, zegt een van de Landmark-gevorderden. Er zijn twee cursusavonden voor ingeruimd. Ook bij de diploma-uitreiking aan het eind van een workshop worden cursisten aangemoedigd om vrienden en familie uit te nodigen, die vervolgens ook worden geprest zich in te schrijven."

ALFA NIVEAU

De cameraman weet daar wel iets over te zeggen. Hij blijkt ook een Silva Graduate te zijn. "Een oud-collega van me heeft het laatste ook over die CSA Training gehad." vertelt hij. Hij pakt zijn laptop en laat zien wat hij haar daarover geschreven heeft:

Misschien zijn beide technieken niet goed te vergelijken. Voor het "opener worden en uit een aantal valkuilen komen..." dat jou zo in CSA aantrekt, heeft Silva een aantal alfa-technieken ontwikkeld om een probleem, gewoonte of situatie op te lossen en ten goede te keren.

Je leert bij de Silva Methode onder andere een manier om in één, twee, drie ademtochten op een alfa-niveau af te stemmen en jezelf in een diepe ontspanning (van lichaam en geest) te brengen. Je leert functioneren op alfa-niveau. Door in die alfa-staat gebruik te maken van je voorstellingsvermogen, je fantasie, je dromen, je intuïtie en je Innerlijke Wijsheid, kan je elk probleem, elke situatie, gewoonte en gemoedstoestand meester worden en succes hebben op elk gebied. ("Het gaat elke dag steeds beter en beter. En zo is het!")

Tijdens twee weekeinden (meestal zaterdags en zondags van 9.00-18.00 – er is ook een compacte basiscursus in drie dagen van 9.00 – 20.00 uur) maak je kennis met een keur aan leuke en praktische technieken: twee snelle ontspanningstechnieken, een techniek voor hoofdpijnbeheersing, een spiegeltechniek, een droomtechniek en creatieve visualisatie technieken om je problemen aan te pakken, oefeningen om jezelf in balans te brengen en om je gewoontes te veranderen, een inslaaptechniek en een inwendige wekker*. Je creëert een helende hand en een persoonlijk laboratorium waar alle Kennis aanwezig is die je nodig hebt.

Ik zoek de prijs op van deze basiscursus: bij gelijktijdige inschrijving op module 1 & 2 is dat € 442,50. Na afloop krijg je daarvoor een certificaat dat je het recht geeft om deze cursus te allen tijden en over de hele wereld kunt herhalen tegen betaling van stoelengeld (dat was dit weekeinde € 7 per cursusdag). Verder hoef je niet zoals bij Landmark zieltjes te winnen en te colporteren.

Na de cursus kan je als je daar behoefte aan hebt, deelnemen aan zogenaamde cottagegroepen, vrijwillige groepjes Silva Graduates die op min of meer regelmatige basis bij elkaar komen om te oefenen en ervaringen uit te wisselen. [Ik ben daar zelf nog niet achteraan gegaan, maar als jij dat nog eens gaat doen, wil ik wel mee.]

Naast de basiscursus worden er kindercursussen en Silva Business Courses gegeven. Ook worden er eenmalige seminars gegeven door andere grootheden uit de wereld van alfa-technieken en mind science. Dat zijn leuke extra's, maar op zichzelf heb je voorlopig meer dan genoeg aan de zestien basistechnieken.

Ik heb deze laatste cursus in Utrecht les gehad van Landa Endlich en dat deed ze echt fantastisch. De volgende basiscursus die zij leidt is in Amsterdam in het Victoria Hotel, Damrak 1 op zaterdag 17 en 18 januari en zaterdag 31 januari en zondag 1 februari. De eerste open introductieavond in Utrecht is op 27 januari in Hotel Park Plaza. …

De vrouw geeft de cameraman het e-mailadres van haar vriendin. Hij zal het bericht doorsturen, belooft hij.

Silva-methode; Ontwikkel je onvermoede talenten * Alfa Training * Driek van der Vet: Qihai *

VERANDEREN

De cameraman bergt de laptop op in de leren schoudertas. Hij pakt de video-camera en bekijkt het laatste beeld voor de overgang naar het volgende. In dit soort pauzes en wachtperiodes verzamelt de cameraman graag allerlei details en sfeertekeningen, beelden die later vaak goed van pas komen bij de vraaggesprekken. Door de hoofdpersoon in een context van beelden en indrukken uit zijn directe omgeving te plaatsen, onstaat vaak een treffend portret. Dat portret staat soms los van de ideeën en inzichten die de reporter daarover heeft, dus dat moet de cameraman bij de montage goed in de gaten houden. Bij een haarscherp videoportret maakt het niet erg uit wát er precies gezegd wordt, maar de manier waarop, en in welke context je dat kan zien.

De cameraman leunt achterover en bekijkt de dakplaten van de keukenserre. Hij wil iets over het materiaal vragen, maar de vrouw laat het onderwerp Silva nog even niet los. Ze vraagt of er bij hém wat veranderd is naar aanleiding van de Silva Methode. De cameraman vindt dit echter geen geschikte plaats en tijd om dit te bespreken waar de reporter bij is. Hij verandert van aandachtspunt. Later zal hij de vrouw een berichtje sturen:

Dag. Leuk om te horen dat het gelukt is. Dat hoort ook erg bij Silva: Het aanspreken van Verborgen Vermogens. Dan zal dat ruilen ook wel lukken.

Je overviel me vreemd genoeg een beetje met je vraag hoe Silva mij veranderd had. Het zijn zo veel (kleine en grotere) veranderingen dat ik niet weet waar ik zal beginnen. In de maanden na de Silva cursus werd de kiem gelegd voor veel veranderingen. Het idee om bij het NOB weg te gaan is toen ontstaan. Bij het afwikkelen van die procedure heb ik zeer veel plezier en gemak, steun en kracht  beleefd aan de krachtige Silva technieken. Ook het plan om naar Costa Rica te gaan en de wens om meer tijd en energie aan tantra en Osho te besteden, is in die tijd ontstaan en vormgegeven. Verder veel kleine veranderingen die het dagelijks leven ineens in een ander daglicht stellen en terug te brengen zijn tot alfa niveau.

En dan heb ik het nog niet gehad over het aangename gevoel, de diepe ontspanning, het heldere zien en horen en het ruime bewustzijn – eenvoudigweg door 1,2,3 in alfa te gaan. En ook de andere oefeningen: het naar je laboratorium gaan en de ontmoeting met je Innerlijke Raadgevers, het 5 stappenplan, de hoofdpijnbeheersing en de Helende Hand leveren veel inzicht, bewustzijn en geluk op. Verder hebben de technieken een goede en inspirerende invloed op mij bij het tekenen, het schrijven en het muziek maken.

Leuk dat je voor Silva gekozen hebt. Het is op je lijf geschreven, als ik het goed inschat.

"Dat je in een goede en wakkere staat de wijze lessen van José Silva moge genieten!"

Een fijne dag en week gewenst, MZM

GEMBERTHEE & PURIMEL

Het diepe geronk van een boxermotor komt achterom de poort door. De in bruin en zwart leer geklede motorrijder parkeert de BMW R75/7 handig naast een rode transportfiets onder het afdak van de garage. De motorrijder stapt de serre in en begroet de vrouw met een liefdevolle kus en geeft de cameraman en de reporter een hand. Dan zet hij zijn leren motorjas tussen de houtkachel en de deur en gaat aan tafel zitten.

De vrouw schenkt verse gemberthee in. Als ze de prikkelende gembergeur ruiken willen de reporter en de cameraman ook heel graag. De motorrijder drinkt deze gemberdrank in plaats van koffie. Met koffie liep het de spuigaten uit. Dat had hij achter zich gelaten – voornamelijk omdat zijn webdokter en raadsman Dr. Weil zelfs een enkele kop koffie teveel vindt. Weer een verslaving aangepakt, grijnst de motorrijder blij. Maar daar is een nieuwe verslaving voor in de plaatst gekomen, oreert hij quasi somber. "Ik drink het de hele dag. En dat schijnt niet ongezond te zijn."

De reporter vraag naar het recept. De vrouw pakt een stukje van een gemberwortel en geeft met duim en wijsvinger aan hoeveel je nodig hebt voor een liter gemberthee. "Is dat alles?" vraagt de reporter. "Is dat het hele recept?" De vrouw en motorrijden knikken en nemen tegelijkertijd een slok van de hete drank. "Ja, dat is alles?" beaamt de motorrijder. "En het is precíes lekker zo…"

"Weet jij wat Purimel is?" vraagt de motorrijder ineens aan de vrouw. Dat weet de vrouw. "Extra schone melk die je daardoor langer kan bewaren." "Langer KOEL kan bewaren," voegt de motorrijder eraan toe. "Ik zag Purimel eerst aan voor een langlekkerhoudbare melk die ik in de kelder bewaarde – ik las pas later dat de melk op 4ºC bewaard moest worden nadat ik geschifte Purimel voor de rijstepap gebruikt had."

De vrouw haalde een anderhalfliterpak Purimel tevoorschijn en zoekt de aanwijzing. Inderdaad: 4º C. "Deze koelkast staat NIET goed ingesteld voor Purimel," ontdekt ze. Ze twijfelt of ze de koelkast van 6ºC naar 4ºC zal zetten, maar haalt dan haar schouders op. "De Purimel krijgt hier in huis niet de tijd om te bederven, besluit ze. [MZM 13-1-04]

Dr.Weil * Recept voor gemberdrank * Schone melk * Goede Waar & Co * Melkproductie *

POWERMEAL

De motorrijder klaagt nog wat over de slechte verkrijgbaarheid van zijn favoriete melk: Purimel van Campina van de Melkunie. "Alleen Dirk heeft één enkele rij anderhalf-literpakken staan en die is om de keer uitverkocht. De Komart De Wit om de hoek begint er al helemaal niet aan. En in de nieuwe supermarkt van De Wit is de Purimel meteen na introductie uit het assortiment weggelaten. Toen ik er in Albert Heijn naar vroeg, vertelde de zuivelchef dat de eerste zendingen Purimel veel te laat verspreid waren en niet meer verkocht konden worden vanwege de houdbaarheidsdatum. Dat is al de tweede keer dat een interessant zuivelproduct door logistiek geknoei en slechte promotie mislukt. Jaren geleden had de motorrijder dat al een keer meegemaakt met een fantastisch lekkere, met vezels verijkte magere en toch vol-smakende melk. Ik weet niet zeker hoe die melk op de markt was gezet en of het ook van de Melkunie was, maar gemiste kans was het wel voor de echte melkliefhebber."

De vrouw haalt voorgewelde muesli met veenbessen en fijngemalen lijnzaad uit de koelkast en schept een flinke portie in een kom. Uit het rek boven het aanrecht selecteert ze grapefruit en drie verschillende sinaasappels. Ze begint het fruit met de hand te persen. Ze schenkt het rijke sap bij de muesli en zet de kom voor de motorrijder op tafel. De motorrijder heeft zelf al een lepel gepakt. De motorrijder bedankt haar beleefd. "Mijn all time powermeal", zegt hij tegen de cameraman en de reporter. "Op deze maaltijd kan ik een dag leven, als dat nodig is."

De reporter knikt. Instemmend. "Drinkontbijt met een lepeltje. Zo ontbijt ik thuis ook graag: een flesje drinkontbijt en een flinke stoot vitamines, mineralen en anti-oxidanten – en klaar is Kees. Op die manier is het tot de lunch goed uit te houden."

"Drink je dat drinkontbijt rechtstreeks uit het flesje?" vraagt hij verbaasd. "Of lepel je je ontbijt ook lepel voor lepeltje op en geniet daar dan op z’n minst een minuut of zeven van in plaats van dertig seconden?"

De reporter denkt met twinkelende ogen na over haar ontbijtritueel van vanochtend. Ze vind het juist lékker om snel en gulzig te drinken. Een snelle en intense vervulling van één van je dagelijkse behoeftes. Even nagenieten – en dan weer op naar de volgende. "Ja, dat geeft minstens dertig à veertig seconden ontbijtgenot. Dat is inclusief het nagenieten – dat wel," beaamt ze verheerlijkt. "Dertig heerlijke lange seconden lang - daar ga ik wel voor. Heel wat liever dan dat slome gelepel van jou. Wat is daar nou aan? Gebeurt er nu wat met je? Of zit je nu alleen maar tijd te rekken om te laten zien hoe lang jij met een lepeltje van je ontbijtje geniet. Tjonge - wat geniet jij zeg. En is het nog stééds lekker?"

De motorrijder had dit krachtontbijt tijdens een logeerpartij geïntroduceerd. Het was zijn basismaaltijd voor thuis en onderweg en hij was erg enthousiast geweest over dit gemaksvoedsel dat ook zo gezond en compleet was. "Overal te koop - altijd anders – bijna altijd lekker." De vrouw en de oefenmeester ontbijten sindsdien niet anders.

"Ik ben met Gibella en onze logé uit Australië naar een beurs voor hennepkwekers geweest," meldt de motorrijder enthousiast. Hij pakt een stapel folders uit zijn rugtas en legt die op tafel. De reporter en de cameraman zijn al snel geboeid en bladeren door de prachtige brochures over het kweken en genieten van eigen teelt. "Je kan wel zien dat er veel geld omgaat in die business," zegt de reporter verlekkert.

"Is je logé er nog?" vraagt de vrouw. De motorrijder kijkt meteen op zijn swatch. "Nee, ik heb hem vanmorgen naar Schiphol gebracht," zegt hij wat afwezig. Ze waren ruim op tijd op de trein naar Schiphol gestapt en kwamen ruim op tijd bij de incheckbalie aan. Daar hoorde de logé dat er problemen waren. "Er was een dubbele boeking. En dan ben je mooi de DUPE*. "

De motorrijder vertelt over de logé: Het gaat om een neef van Gibella. Een aangetrouwde neef, beter gezegd. De neef is sinds een paar jaar getrouwd met haar nicht. Hij is over uit Australië om zijn vader van drieënnegentig voor de laatste keer te bezoeken. De vader van de neef is vorig jaar vanuit zijn huis in de bossen tussen Hilversum en Loosdrecht verhuist naar het bejaardenhuis van zijn keuze. Daar gedijt hij goed. Het is een gezellig huis waar veel vrijwilligers komen en gaan en je wordt ook lekker met rust gelaten. Hij is sinds kort de oudste van een groep kaarters en gezellige koffiegenoten. Vaste afspraken maakt hij niet meer: "Ze moeten niet te zeker op me rekenen – dat vind ik niet prettig meer. Maar verder is het reuze gezellig. Het zijn een paar fraaie heren bij elkaar." Verder krijgt hij regelmatig bezoek van de ‘schoongezusters’ van zijn zoon. Die prachtige dames hebben hem ook al jaren onder hun hoede gehad zodat hij heel tevreden en zelfstandig in zijn boshuis kon blijven. Hij krijgt ook af en toe (‘veel te weinig…’) bezoek van de motorrijder en zijn vrouw. Ze vinden de vader van de neef allebei een erg boeiende en bewonderenswaardige man. Ze staan elke keer weer te kijken hoe hij de wereld om zich heen volgt en benadert.

*DUPE : Dit wil zeggen dat er voor dezelfde passagier op dezelfde dag (of overlappende data) 2 reservaties bestaan, een 'dubbele' reservatie.. De airline kan beide reservaties annuleren als zijn een dubbele boeking ontdekt.

14 HENNEPBEURS

De cameraman neemt de plattegrond van de Internationale Highlife Hennepbeurs 2004 door. "Highlife Hennepbeurs 2004 7th edition," leest hij. "Ik heb ze alle zeven gemist. Had jij ervan gehoord?" Hij draait zich naar de reporter. Zonder op te kijken schudt ze afgemeten van nee.

"Ben je nog wat leuks tegengekomen?" vraagt de cameraman aan de motorrijder. De reporter neemt het over: "Ja, wat was nou het leukste – het meest verrassende op die hennepbeurs?" Ze gebaart de cameraman driftig dat hij de camera moet starten. Als ze ziet dat ze al in beeld is, beseft ze dat ze dat vervelende gebaar en de bijna valse uitdrukking op haar gezicht bij het monteren uit den treuren voor ogen zal krijgen. Stom – ze moet dat toch langzamerhand wel weten dat die beroepsgedeformeerde cameraman haar steeds weer voor schut zet met zijn onorthodoxe camerawerk. Dat haat ze zo van hem. De cameraman luistert niet naar haar. Hij hóórt wel wat ze vertelt, maar hij laat het tegendeel zien van wat de reporter beweert. Haar statements worden op die manier ter plekke onderuit gehaald. Het kost haar en haar montagetechnicus veel extra werk om dat weer goed te krijgen.

Haar hoofdredacteur vindt het juist prachtige televisie. Van hem moet ze zo'n   sequence ongemoeid laten. "Het is een soort beeldrijm," vindt hij . "Of eigenlijk het tegendeel daarvan. Maar het werkt daarom juist zo goed. Je ziet nu beide kanten van je verhaal. Je moet het niet allemaal zo op jezelf betrekken. Wees dankbaar dat je mag meewerken aan wat beters dan doorsnee!"

Moet ze ook nog dankbaar zijn dat ze voor paal staat. Dat is toch al te dol, vindt de reporter opstandig. Om er niet teveel aan te hoeven denken, repeteert ze inwendig haar motto-van-de-dag: "Ik wil een andere cameraman - ik moet een andere cameraman - ik zal een andere cameraman." Dat motto-denken heeft ze notabene nog van de cameraman geleerd, beseft ze ineens. Min of meer dan. De cameraman gebruikt motto's in de tegenwoordige tijd, maar dat kan de reporter niet. Dat vindt zo'n kolder. Je kan zo veel verzinnen. Je wordt heus niet rijk en beroemd - ook al zeg je dat duizend keer tegen jezelf. Toch ziet ze ook wel wat in dat motto-denken. Als was het alleen maar om even geen andere dwanggedachtes te hebben. "Ik wil een andere cameraman - ik moet een andere cameraman - ik zál een andere cameraman."

Het lukt de reporter haar aandacht enigszins bij elkaar te sprokkelen. Ze richt haar aandacht op de motorrijder. Ze ziet nog net zijn vrolijke grijs en de steelse blik naar de gastvrouw. "Wat was nou het leukste op die hennepbeurs?" herhaalt ze. Hij gaat er eens goed voor zitten. "Wat ik het aller, allermooiste vond op de hele hennepbeurs? Echt, het aller, allermooiste?" overdrijft hij kinderlijk. Dan buigt hij voorover naar de handcamera die inmiddels zijn richting is gedraaid. "OK – ik zal jullie vertellen wat mijn allerleukste ontdekking is…"

16 GREEN JAVA

De cameraman en de motorrijder maken meteen een afspraak. Niet veel later zal de cameraman aanbellen bij een smal geel huis in een voormalig winkelstraatje aan de andere kant van het spoor. De cameraman belt aan. Boven gaat er een raam open. "Hallo. Ik kom er aan," groet de motorrijder. De cameraman kijkt omhoog. Naast het raam hangt een lange windvaan – een witte engel met gouden vleugels die op een windvlaag sierlijk opstijgt en neerdaalt. De deur gaat met een zwaai open. De motorrijder heet de cameraman welkom, pakt zijn jas aan en hangt die op de volle kapstok.

De sfeer in deze woonruimte komt in veel opzichten overeen met die in het huis van de oefenmeester, valt de cameraman op. Ondanks dat een ander kleurenscala is gebruikt dan in het huis van de oefenmeester. Dan herkent de cameraman de manier van uitlichten. Hier is dezelfde belichter aan de gang geweest. De verdeling van het licht (en ook het kaarslicht) geeft de smalle en hoge ruimte een dimensie erbij: de leeshoek in de voorkamer lijkt in dit licht helemaal aan de andere kant van een enorme ruimte te liggen. Ook de vele kleurgradaties op de zachtgele muren suggereren rust en ruimte. Terwijl je in feite in een slecht enkele stappen van de keuken naar de voorkant van het huis bent.

Ook het kaarslicht doet aan deze betovering mee. En hier en daar een lichtgeurend olielampje en de smeulende houtkachel. De cameraman overweegt zijn handcamera uit zijn schoudertas te halen om een paar sfeerbeelden vast te leggen. Deze combinatie van sfeer en licht is op zich al de moeite waard om te digitaliseren en te bewaren in zijn videoschetsboek. Vooral ook om de geluidsopname van het geheel eigen klanklandschap in deze kamer.

De motorrijder wijst naar de potten thee die op en tafel klaarstaan. "Daar staat water – in die kan zit groene thee - dat is rooibos en in die gele kan zit Green Java met verse gember – zeer aan te bevelen. Schenk jezelf in - ik moet nog even iets afsluiten." Hij stuift de ranke spitrap op.

De cameraman schenkt zich een theeglas Green Java met verse gember in. Hij gaat aan de zware aluminium tafel zitten. Op het transparante tafelblad staat van alles bij de hand: een waterkan, drie theepotten, een zestal theeglazen, twee stapels tijdschriften, een vaas met donkerrode bloemen, twee olielampen en een matgroene kantoorlamp, een daglichtlamp met daarvoor een kleine met goud beslagen boeddha.

Terwijl de cameraman van de thee geniet (dát is lekker: groene thee met frisscherpe gember) neemt hij de ruimte wat beter in zich op. Tussen de eetkamer en de keuken is een zachtgroen gemarmerde toogkast met daarop schalen vol fruit. Rechts daarvan gaat de toog over in een hoge volgestouwde boekenkast. De cameraman pakt nu toch zijn handcamera tevoorschijn. Een beetje interessante boekenkast laat hij niet snel links liggen.

17 BREINMACHINE

De cameraman wil opstaan om naar de boekenkast te lopen als hij achter zich een diepe zucht hoort. Pas als hij op zijn tenen staat, kan hij over de bank bij de houtkachel kijken. Op de bank ligt een man met baard en een diepzwarte zonnebril en een hoofdtelefoon op. De man gaapt lang en diep. Hij rekt zich uit en blijft met een vage grijns nagenieten. Dan zet hij de donkere bril af, zucht nog eens diep en zwaait zijn benen van de bank.

De cameraman kucht. De man op de bank zit nu met zijn rug naar hem toe. "Goedendag," zegt de cameraman. Hij loopt om de bank heen en stelt zich voor. De man met de baard blijkt de neef van de motorrijder. Hij heeft net een sessie met een breinmachine (‘brainmachine’) achter de rug en dat is erg goed gevallen. "Lekker joh," zegt hij terwijl hij zich uitgebreid uitrekt. "Dat heeft me zeer behaagd." Het zware accent van de neef is niet goed thuis te brengen. De neef zet de hoofdtelefoon af en geeft de breinmachine aan de cameraman. "Good for the brains!" snuift hij. "Very relaxing."

De cameraman bekijkt het intrigerende apparaatje: een zwart kastje met lichtjes en knopjes en met ingangen voor de hoofdtelefoon en de bril. Het kastje komt van IQ International uit Little Rock, USA. De cameraman leest de waarschuwing voor: "CAUTION: Persons with epilepsy a history of brain seizure or latent seizure tendencies should consult a phisician before use.". Op de voorkant van deze Innerquest IQ-Tutor+ is een handgeschreven lijstje met programma’s en tijden naast zeven programmanummers geplakt.

Deep Relax 30 minutes

Psych Up 24

Relax to Sleep 25

High Creativity 36

Care Free 15

Ultra Deep 60

Tune Up 25

De man gaat staan en kijkt op het lijstje. "Ik heb programma 1 geprobeerd. Het lijkt wel of er 180 minuten voorbij gevlogen zijn. Terwijl het programma toch maar 30 minuten duurt. Lekker, joh. Moet je ook proberen."

De cameraman zet de hoofdtelefoon op en probeert leven in het apparaat te krijgen. De man wijst op een minuscuul knopje. De vier ledjes achter de geblindeerde glazen van de bril beginnen hevig te knipperen.

De cameraman houdt de boot af. Misschien later een keer. Hij komt nu voor iets anders. De neef reageert met een vreemd grapje over prioriteiten. Op dat moment komt de motorrijder de trap af. "De aangetrouwde neef van mijn vrouw Gibelle uit Australië," stelt hij voor aan: "De cameraman die bij Ada aan de keukentafel zat."

De motorrijder begint te vertellen over golflengtes en hersengolven: "Begin vorige eeuw ontdekte Hans Berger dat onze hersenen langzame en snelle hersengolven produceren. Een paar jaar later worden de hersengolven verdeeld in 4 frequenties – 4 niveaus."

De motorrijder pakt een grote envelop uit een papierbak en tekent een schema van vier golffrequenties: Onder de bovenste golf noteert hij bèta 14 - 21 cps ("cycli per seconde"), de golf daaronder krijgt de aanduiding alfa 7 - 14 cps, de golf daaronder noemt hij thèta 4 - 7, en daaronder komt delta < 7 cps.

"Elk golfgebied heeft zijn eigen kenmerken: Ons waakbewustijn is het bèta-niveau. Dit is ons normale denkstaat. We zijn wakker en onze gedachten razen door ons hoofd. Deze hoge frequentie is het domein van overleven – snel reageren – vluchten en aanvallen. De woeste gedachtestromen maken ons hyperactief en gevoelig voor stress.

Het gebied daaronder, het alfa-niveau, is het gebied van aandacht, concentratie, creativiteit, kunst en schoonheid. We zijn wakker en vol aandacht. Op deze lagere frequentie is er meer evenwicht tussen spanning en ontspanning. De rivier aan gedachten stroomt op dit alfa-niveau aanzienlijk rustiger. Er is meer ruimte voor goede ideeën en oplossingen. Er is meer overzicht - ons inlevingsvermogen groeit. We gaan gebruik maken van onze intuïtie. We kennen het alfa-niveau van examens, sollicitaties, onze piekervaringen en van het genieten van prachtige muziek, landschappen en kunst.

Het niveau daaronder is het thèta-niveau. Dit is het gebied van meditatie en dromen. Het delta-niveau is het gebied van diepe, droomloze slaap. De gedachtestroom is vrijwel geheel tot stilstand gekomen. Dit is het gebied van de boeddha’s, van zen-meesters en uitzonderlijke samoerai.

De hersengolven in onze beide hersenhelften hebben de neiging om mee te willen trillen – mee te gaan vibreren op de pulsen van deze programma’s. Het zijn programma’s om naar alfa- en thèta-niveau te gaan en om de hersenfrequenties van je rechter en je linker hersenhelft te synchroniseren. En dat is om te beginnen heel erg lekker. Een tintelfrisse lichtdouche voor heerlijk heldere hersens." De motorrijder wende zich tot de neef. "Want hoe verging het jou?"

De neef is erg enthousiast over het dertig minuten durende programma DEEP RELAX. Dat had hij net nodig. Hij was doodmoe thuisgekomen na een bezoek aan zijn oude vader en zie, oh wonder, weer helemaal fit ‘and very deep relaxed. Thank you Innerquest, thank you very much!’

Hemi Medi: Wat zijn hersengolven? * mindmachines.com * The Alphalearning Revolution * Michael Hutchison: MegaBrain Report * Wat is 'The Brain Wave Lab'? * De normale slaap *

20 HALFWAS

De cameraman rekt zich uit en zet de donkere bril en de hoofdtelefoon van de breinmachine af. Vanaf zijn liggende positie op de bank bekijkt hij de plaatjes op de wand rechts van de schouw. "Voor uren kijkgenot," grinnikt de cameraman. Op het eerste gezicht lijkt het een gezellig prikbord met familie- en vakantiefoto’s. Maar als de cameraman beter kijkt, ontwaart hij tussen de plaatjes van kinderen en katten, oude trouwfoto’s en de vele foto’s van een opvallend blij kijkende voluptueuze jonge vrouw - ook veel statieportretten van goeroes en andere heiligen en meesters. De cameraman herkent de Dalai Lama, Osho, Sogyal Rinpoche, Deepak Chopra en Thich Nhat Hahn. "Wie zijn die prachtige vrouwen?" Die blije voluptueuze is vast de vrouw of vriendin van de motorrijder, gokt hij. Maar wie die andere twee dames zijn, laat zich raden. Geen familie in ieder geval.

Later bekijken de mortorrijder en de cameraman de lijstengalerij. "Die statige dame is Suma Ching Hai (‘the Supreme Master Ching Hai’)" wijst de motorrijder. Hij vertelt hoe hij jaren geleden voor het eerst een bericht over haar tegenkwam in de nieuwsgroep alt.meditation over een meditatietechniek ‘The Quan Yin Method’. Nieuwsgierig als hij is, is de motorrijder op zoek gegaan naar meer informatie over deze boeddhistische leraar. Ze bleek een grootheid in Zuid-Oost Azië te zijn. De eerste keer dat hij haar zag en hoorde, was hij meteen tot op zijn oren verliefd.

"Het is een prachtige vrouw," beaamt de cameraman. "En? Ben je devotee? Ben je een toegewijde geworden?"

De motorrijder wordt stil en begint dan wat schaapachtig te grijnzen. "Nee," zucht hij. "Of: ja! Ik heb jarenlang aan haar lippen gehangen. En ik hoor en zie haar nog veel. Dat was het wonder van begin jaren negentig. Dat je dagelijks in contact kon komen met meesters en leraren via Internet." Hij gebaart naar de lijstjes. "Het is toch geweldig. Dat je op deze manier de beschikking hebt over alle wijsheid, troost en liefde die je maar aankan. Dat je Osho, Master Ching Hai of Deepak Chopra op elk moment om raad kan vragen."

"Ben je nog iets te weten gekomen over die Quanyin medhode?"

"Nee, niet echt. Ik ben er ook niet zo op uit geweest. Ik ben prima tevreden met de meditatiemethode waarin ik ingewijd ben. Verder zijn er alleen al van Osho zo ontzettend veel aandachtstechnieken die ik ook graag onder de knie zou krijgen, dat ik tot het eind der dagen oefenstof genoeg heb. Ik heb lang geleden wel overwogen om een initiatie te vragen. Ik heb dat toen opgeschort omdat ik er nog niet helemaal klaar voor was als halfwas vegetariër en marihuana-gebruiker."

"Halfwas vegetariër?"

21 DIASHOW

Er klinkt een kreet van boven. De motorrijder en de cameraman draaien zich in de richting van de spiltrap. "Ja, daar zijn ze weer! Die vrolijke pop-ups!," roept de neef vanaf de eerste verdieping. "Kom maar even kijken. Anders geloof je me weer niet." De motorrijder grimast. Dan nodigt hij de cameraman uit mee naar boven te komen en rent de trap op.

De cameraman volgt hem in een rustiger tempo. Ineens ziet hij de boeddha’s. Overal in de kamer staan boeddhabeelden die hij tot nu toe over het hoofd heeft gezien. Dat is gek – waar je ook kijkt, zitten of staan boeddha’s. Zo talrijk als de boeddha’s zijn – zo onopvallend en sereen zitten ze stil te wezen. Deze beeldjes staan hier niet om te pronken of aanbeden te worden, constateert hij. Later zal hij de motorrijder naar de vele boeddha’s vragen. "Allemaal aandachtspunten," legt die uit. "Boeddha’s aanbid je niet. Het zijn geen afgodsbeelden. Ze staan hier om je te herinneren aan de stilte en het gewaarzijn. Hoe meer van deze herinneringspunten om je heen – des te groter is de kans op zelfherinnering."

De cameraman beklimt de spiltrap en komt in een donkere gang terecht. Hij gaat af op de stemmen van de motorrijder en de neef. De cameraman schuift een hoog en zwaar gordijn open en stapt een kantoorruimte binnen. De mannen staan over een laptop gebogen en slaan geen acht op de binnenkomer.

De laptop staat op een grote werktafel tegenover een ultraplatte 19 inch monitor. De cameraman gaat achter de bijbehorende desktop zitten en kijkt de kamer rond. Voor hem het fraaie beeldscherm waarop het schermbeveiligingsprogramma een fascinerende diashow laat zien: de meest uiteenlopende foto’s, schetsen en andere grafische afbeeldingen - intrigerende kleurenprenten, klassieke foto’s van topfotograven, het meest prachtige fotowerk uit National Geografic, van landschapsites en kunstfotoverzamelingen - maar ook lieve kindertekeningen, foto’s en tekenwerk van katten en motorfietsen, kinderportretten en vakantiekiekjes passeren de revue. De cameraman kijkt zijn ogen uit. "Wat is plaatjes kijken toch leuk," zegt hij geboeid – zijn ogen aan het beeldscherm gekluisterd. De motorrijder en de neef slaan geen acht op de bezoeker. Zij zijn met andere problemen bezig.

National Geographic * Photo of the day * Photo Arts * Pixiports * Photo-Art Accociation of Singapore * Photo Art Studio * Colorprints & stills by Mazuma *

22 POP-UPS

Terwijl de cameraman geboeid blijft door de onuitputtelijke diareeks op het schitterende Philips beeldscherm, bespreken de motorrijder en de neef de problemen met de pop-up’s. Volgens de neef zijn het dezelfde irritante pop-ups waar hij zich nu al een paar maanden aan ergert. "En altijd in combinatie met jouw webpagina. Heel vaak althans. Veel te vaak. Ik vind het wel zulke klote dingen – ‘those dammend adverts!’ Waarom dat moet is me een raadsel. Op ‘that stupid tube’ is het ook al zo erg. Maar dat het hele world wide web vergeven is van die rubish ellende is knap klote."

De motorrijder vindt dat nou weer erg naïef van de neef. "Zonder al die reclame had jij niet voor een prikkie op Internet rond kunnen struinen – en bovendien zou de reikwijdte lang niet zo groot zijn." De neef schampert over de zegeningen van reclame op televisie maar de motorrijder luistert al lang niet meer. "Om op die pop-ups terug te komen…" zegt hij terwijl hij achter de laptop duikt en daar ineens helemaal in opgaat.

De neef probeert enigszins te volgen wat de motorrijder allemaal tevoorschijn haalt maar is al gauw het spoor bijster. Hij loopt om het bureau heen. "En het gekke is dat deze computer er helemaal geen last van heeft," zegt hij tegen de cameraman die zich nog steeds vergaapt aan de overdaad aan prachtige en prikkelende beelden. Op dat moment verschijnt er een serie huidstudies op de monitor: vreemde landschappen van plooien en rimpels en zijdezachte huidvlakten. "Is dit zijn werk?" vraagt hij aan de neef die achter de cameraman is gaan staan. De neef knikt. En vertelt dan smakelijk hoe walgelijk en verschrikkelijk de vrouw van de motorrijder deze huidstudies vindt.

Zowel de neef als de cameraman zijn het niet met haar eens. Integendeel – ze vinden de prenten uit die serie juist heel intrigerend. En volgens de neef heel wat interessanter dan zijn illustere kattenprenten. Inderdaad hebben de huidwelvingen iets erotisch, oervertrouwds en zinnenstrelends – grappig dat een vrouw dat niet herkent. "Of juist heel goed herkent. Als zo’n mooie golvende huidwelving je aan een vetrol doet denken, komt de boodschap niet over." De boodschap moet iets met de oermoeder te maken hebben, vermoeden de heren. Ze zullen het straks aan de schepper van deze prenten vragen of hij dat ook herkent.

De motorrijder is intussen bezig met materie waar hij vooralsnog geen greintje verstand van heeft. Hij heeft afgelopen maanden een paar boze e-mails gekregen van surfers die beweerden dat er een virus in zijn weblog zat verwerkt. Als hij zijn webpagina op andermans computer bekijkt, is de kans bijna één-op-één dat er een irritante pop-up zich als startpagina in Internet Explorer nestelt. Omdat de motorrijder thuis het onvolprezen browser van Opera gebruikt in plaats van Internet Explorer, heeft hij zelf nooit last gehad van pop-ups. In de bladeraars van Opera en Mozzilla kunnen de pop-ups worden geblokkeerd. Inmiddels kan dat in Internet Explorer ook door de zoekbalk van Google te installeren.

De motorrijder had indertijd de neef aangeraden Ad-Ware en Spybot te gebruiken. Daarmee is wel veel rommel en spyware van zijn computersysteem verdwenen, maar de pop-ups kwamen na elke schoonmaakbeurt weer vrolijk opspringen. Wat wél hielp was het lijstje louche sites op te nemen in ‘Websites met beperkte toegang’ op het tabblad Beveiliging van Internetopties in Internet Explorer. "Maar daar zijn de paar andere lezers natuurlijk nog niet mee geholpen," erkent de motorrijder ruiterlijk.

Google Toolbar * Mozilla * Opera Web Browser * Spyware verwijderen * Het lijstje louche sites: www.netd*rect.nl * www.linksumm*ry.com * www.adversitements.bananensl*t.nl * www.findthew*bsideyouneed.com * www.atn*ster.com * www.networknocr*ditcard.com *